Στην εποχή μας η πλειοψηφία των ανθρώπων είναι εθισμένη στο να λαμβάνει συνέχεια αποδοχή ("Like") και καλά σχόλια από τους γύρω τους, αλλιώς ... πληγώνονται ή νιώθουν ανασφαλείς.
Αυτό όμως είναι ύψιστο τεστ για το εγώ μας και δείχνει πώς πορευόμαστε στο σύνολο της ζωής μας.

Ο έπαινος και η επίκριση είναι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος. Το πώς συμπεριφερόμαστε αν είμαστε αποδέκτες και των δύο αυτών καταστάσεων δείχνει αν κινούμαστε στην ζωή με τον κατώτερο εαυτό ή με την ανώτερη και πιό εξυψωμένη εκδοχή μας.

Α) Έπαινος - εξωτερική επιβράβευση

Δεν έχουμε ποτέ ως κίνητρο και δεν θέτουμε ποτέ ως στόχο την εξωτερική επιβράβευση.

Αν το κάναμε, θα ήμασταν σε διαρκή ανταγωνισμό και φόβο μήπως κάποιος μας ξεπεράσει και θα βουλιάζαμε σε μία διαρκή αγωνία που εμποδίζει την αληθινή δημιουργικότητα.
Έτσι η αληθινή επιτυχία δεν θα έρθει ποτέ ή αν έρθει θα κρατήσει λίγο, διότι η χαρά μας εξαρτάται από εξωγενείς παράγοντες.

Η επιτυχία έρχεται σταθερά και με διάρκεια αν:

1. Έχουμε φροντίσει να αποκτήσουμε αντικειμενικά και αληθινά τις ικανότητες που χρειάζονται για την επίτευξη του στόχου
2. Μετά χρειάζεται να κάνουμε κινήσεις για να χτίσουμε και να καλλιεργήσουμε την φήμη μας (την προς τα έξω εικόνα μας) χωρίς έπαρση, αλαζονεία και δολοπλοκίες, αλλά δεν περιμένουμε ότι θα έρθουν όλα έτοιμα μόνον επειδή είμαστε καλοί σε κάτι (το "ταπεινό χαμομηλάκι" συνήθως το πατάνε)
3. Το να έχουμε το επιθυμητό αποτέλεσμα είναι φυσική συνεπαγωγή των δύο προηγουμένων βημάτων.
   Τότε θα υπάρξει και η εξωτερική επιβράβευση, αλλά ήρθε από μόνη της ως φυσική συνέπεια.

Αν η επιβράβευση τελικά έρθει από μόνη της, τότε αξιολογούμε αντικειμενικά αν την αξίζουμε πραγματικά ή όχι

• Αν την αξίζουμε πραγματικά, τότε την δεχόμαστε ως αναγνώριση για να κλείσει ένας προστατευτικός κύκλος γύρω μας, για να μην μας θεωρούν δεδομένους ή εύκολα εκμεταλλεύσιμους, αλλά μέχρι εκεί και μόνον γι αυτόν τον λόγο.
  Όχι για να καβαλήσουμε καλάμι, ούτε για να πάρουν τα μυαλά μας αέρα, διότι μετά θα μας περιμένουν απογοητεύσεις (είναι ικανοποίηση του εγώ μόνον).
  

  Όλα είναι εφήμερα, και αυτός που επαινεί και ο επαινούμενος και αυτός που μνημονεύει και ο μνημονευόμενος
  Μάρκος Αυρήλιος

• Αν δεν την αξίζουμε, τότε είναι κολακεία και σκοπιμότητα και πρέπει να είμαστε πολύ επιφυλακτικοί, διότι παρακάτω μας περιμένει ... πίκρα και δυσκολίες.
  

  Να φοβάσαι τον άνθρωπο που σε κολακεύει για αρετές που δεν έχεις, διότι είναι ικανός να σε κακολογεί και για ελαττώματα που δεν έχεις
  Ανατολίτικη παροιμία

ΠΡΟΣΟΧΗ!

Είτε τον αξίζουμε τον έπαινο είτε όχι, είμαστε πάντα επιφυλακτικοί στα υπερβολικά καλά λόγια.
Η υπερβολή κρύβει πάντα και την αντίθετη κατάσταση.
Ο άνθρωπος που σε υμνεί σήμερα, αύριο, αν αλλάξουν οι συνθήκες, θα σε βρίζει.

Αυτός που ξέρει να σε κολακεύει, ξέρει επίσης και να σε συκοφαντεί..
Ναπολέων

Ο δρόμος από το "Ωσαννά" στο "άρον άρον σταύρωσον" είναι μικρός.

Β) Επίπληξη - κατάκριση - νουθεσία

Αυτό είναι ένα αρκετά πιό δύσκολο "τεστ" για το εγώ μας.
Πάλι πρέπει να κάνουμε αντικειμενική αξιολόγηση κρατώντας ουδέτερη στάση.

• Αν η επίπληξη είναι δίκαιη και το άτομο που μας επιπλήττει δεν κάνει προσωπική προσβολή στον αυτοσεβασμό μας, αλλά απλώς επιπλήττει κάποια πράξη μας, τότε την θεωρούμε μία πολύ σημαντική ευκαιρία και δυνατότητα να βελτιώσουμε κάτι και κατά βάθος ο επιπλήττων νοιάζεται πολύ περισσότερο για εμάς από οποιονδήποτε κόλακα.
  

  Μην θεωρείς λιγότερο σημαντική την νουθεσία από τον έπαινο
  Αριστοτέλης

• Αν η επίπληξη είναι άδικη ή ο επιπλήττων χρησιμοποιεί προσβλητικούς χαρακτηρισμούς για εμάς, δηλαδή μιλάει με εμπάθεια, τότε έχουμε ένα φαινομενικά δυσάρεστο γεγονός.
  Αν το δούμε όμως ως δυνατότητα για να εξασκηθούμε στην διαχείριση καταστάσεων του γήινου πεδίου και ως τεστ για να καταλάβουμε αν παρασυρόμαστε από το εγώ μας και επιτρέπουμε στον καθένα να μας ισοπεδώνει ψυχολογικά, ή αν διατηρούμε την αυτοκυριαρχία μας ανεπηρέαστη από τα λόγια των ... πολλών, τότε μετατρέπουμε το δυσάρεστο γεγονός σε ψυχική ανθεκτικότητα. Αυτή είναι η σπουδαιότερη ικανότητα επιβίωσης στην πορεία της ζωής.

Στην περίπτωση τέτοιων επιπλήξεων λέμε απλώς "άποψή σου" και εστιάζουμε την προσοχή μας να μην διεγερθούν αρνητικά συναισθήματα που θα μας ισοπεδώσουν.
Αν μας ισοπεδώσουν, τότε εμείς έχουμε μεγάλο θέμα με το εγώ μας και σίγουρα χρειάζεται κάποια φροντίδα στο νευρικό μας σύστημα.

Τελικά, και στον έπαινο και στην κατάκριση μένουμε αντικειμενικά ουδέτεροι, αξιολογούμε την κατάσταση, πράττουμε ανάλογα και βεβαίως εμείς είμαστε οι κερδισμένοι πάντα στο τέλος!

Μην τριγυρνάς λέγοντας ότι η ζωή σου οφείλει. Δεν σου οφείλει τίποτα. Ήταν εδώ πριν από εσένα
Μαρκ Τουέιν

Καλύτερα να ακούς τις επικρίσεις των σοφών παρά τους ύμνους του ανόητου
Λεονάρντο ντα Βίντσι

Να εκφέρεις κρίση με προσοχή ακόμα και αν η υπόθεση είναι καλή.
Γιατί είναι εύκολο να πληγώσεις τους ανθρώπους, αλλά σχεδόν αδύνατο να τους διορθώσεις
Σοπενχάουερ

Καλό θερινό ηλιοστάσιο!!!

Σημείωση: η αναδημοσίευση επιτρέπεται μόνον αν είναι εμφανής η πηγή

Η αντιξοότητα δημιουργεί ανθρώπους και η ευημερία δημιουργεί τέρατα
Βίκτωρ Ουγκώ (1802 - 1885)

Μάλλον ήλθε η εποχή να καταλάβουμε βιωματικά το ρητό του Ουγκώ, διότι φαινόταν κάπως δυσνόητο.

Οι πόλεμοι γίνονται πάντα γιατί υπάρχουν βαθύτερες αιτίες που εκδηλώνονται με κάποιες αφορμές. 
Όμως σε επίπεδο συνειδητότητας της ανθρωπότητας μετά από κάθε πόλεμο κάτι αλλάζει και κάτι βελτιώνεται.

Η λήξη του Β Παγκοσμίου Πολέμου το 1945, που άφησε πίσω του 60,000,000 νεκρούς, οδήγησε σε κάποια θεμελιώδη διδάγματα.

Επιγραμματικά:

• αναγκαιότητα διεθνούς συνεργασίας με στόχο την πρόληψη μελλοντικών συγκρούσεων, μέσω διπλωματίας
• ανθρώπινα δικαιώματα και Διεθνές Δίκαιο (δημιουργήθηκαν οι πρώτες θεμελιώδεις συμφωνίες για τα ανθρώπινα δικαιώματα το 1948)
• η υποχώρηση σε επιθετικά καθεστώτα δεν αποτρέπει τον πόλεμο αλλά τον ενθαρρύνει (αποτυχία κατευνασμού)
• ευρωπαϊκή ενοποίηση σε οικονομικό και πολιτικό επίπεδο
• αποδυναμώθηκαν οι αποικιακές δυνάμεις (αποαποικιοποίηση)
• η επιστήμη μπορεί να κατασκευάσει όπλα που απειλούν την ύπαρξη της ανθρωπότητας (ατομική απειλή)
• κοινωνικές αλλαγές και πρόνοια
• οι συμμαχίες είναι εύθραυστες

Αυτά τα διδάγματα όσο ήταν ... φρέσκα στο συλλογικό ασυνείδητο λειτούργησαν σχετικά καλά ως πυξίδα για την ανθρώπινη συνειδητότητα.
Βεβαίως και συνέβαιναν πολεμικά γεγονότα, αλλά η πλειοψηφία των ανθρώπων διατηρούσε μία πιό ευσυνείδητη και αφυπνισμένη στάση απέναντι σε αυτά, όσο και να ήταν αρκετά περιορισμένη η δυνατότητα πληροφόρησης σε σχέση με σήμερα.

Και τα χρόνια πέρασαν, οι συνθήκες διαβίωσης και ο τρόπος ζωής άλλαξε και μετά ... ξεχάσαμε τα διδάγματα.
Οι άνθρωποι επικεντρώθηκαν υπερβολικά στο εγώ τους και την ατομικότητά τους. Αυτό δεν είναι κατ' ανάγκη αρνητικό, διότι η έκφραση της ατομικότητας ήταν πολύ περιορισμένη και καταπιεσμένη από κοινωνικούς κανόνες και συνθήκες.
Το αρνητικό είναι ότι αυτό έγινε σε υπερβολή.

Όταν ζήσαμε γεγονότα στα οποία συνέβαινε ωμή καταπάτηση στοιχειωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων και βασικών αρχών του Διεθνούς Δικαίου, η πλειοψηφία των ανθρώπων παρέμεινε παθητική και αδιάφορη.
Αυτά τα γεγονότα συνέβαιναν "αλλού" και κάπου "μακριά".
Εμείς καλά περνάμε, καλά είμαστε, γιατί να ενδιαφερθούμε τί γίνεται αλλού, αφού δεν μας αφορά άμεσα; Ας τα βρούνε μεταξύ τους.

Αυτή η οπτική γωνία δεν έχει διορατικότητα.

Όταν μένεις αδιάφορος και παθητικός σε τόσο σοβαρά θέματα που καταπατούν σε ανθρώπινο επίπεδο ό,τι έχει χτίσει ο ανθρώπινος πολιτισμός μέχρι τώρα, όταν βλέπεις καταστάσεις της εποχής των σπηλαίων και λες "δικό τους θέμα", τότε δεν έχεις καταλάβει κάτι πολύ σημαντικό.
Δεν έχεις καταλάβει ότι αυτή η καταπάτηση στοιχειωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων και η ανοχή της ασυδοσίας κάποια στιγμή θα φτάσει και σ εσένα.
Τότε δεν θα υπάρχει κανείς να σε βοηθήσει, διότι σχεδόν όλοι οι άλλοι θα έχουν και αυτοί αποδεχθεί την ασυδοσία και την καταπάτηση βασικών αξιών.

Η σημαντική διαφορά της σημερινής εποχής σε σχέση με παλαιότερες ιστορικές περιόδους είναι ότι τώρα δεν έχουμε την πρόφαση ότι δεν γνωρίζουμε και τα νέα αργούν να φτάσουν σε εμάς. 
Η ανάπτυξη της τεχνολογίας βοηθάει να ξέρουμε πάρα πολλά σε άμεσο χρόνο και με ζωντανές εικόνες.
Η πλειοψηφία επέλεξε παγκοσμίως να τα παρακολουθεί σαν ταινία στην τηλεόραση ή τον κινηματογράφο.

Αυτή η κατάσταση δημιούργησε ένα βαρύ αντιπεπονθός (κάρμα) για την συλλογική συνειδητότητα της ανθρωπότητας.
Η συνέχεια ήταν αναπόφευκτη συμπαντικά.

Η ανθρωπότητα βρίσκεται μπροστά στο νέο της μάθημα, ώστε να φύγει από την τελμάτωση.
Το νέο μάθημα για την ανθρώπινη συνειδητότητα είναι να διατηρήσει την έκφραση ατομικότητας, αλλά να την συνδυάσει με το νοιάξιμο και για το τί συμβαίνει και "κάπου αλλού, κάπου μακριά", αλλιώς θα είναι το επόμενο θύμα.
Για να συμβεί αυτό χρειάζεται οι επιπτώσεις του "αλλού και μακριά" να φτάσουν σε όλους και σε πολλά επίπεδα.

Και τότε θα καταλάβουμε...

Η συγκεκριμένη αναταραχή που ζούμε παγκοσμίως θα βοηθήσει σε βαθύτερο επίπεδο να "παντρέψουμε" το εγώ με το εμείς, έστω και αν γίνει με οδυνηρό τρόπο.
Δυστυχώς η πλειοψηφία των ανθρώπων αλλάζει εσωτερικά μόνον μέσα από σοκ και αδιέξοδα.

Το επιχείρημα "τί μπορούμε να κάνουμε εμείς που είμαστε μικροί, αδύναμοι και ασήμαντοι, άλλοι αποφασίζουν γι' αυτά" δεν ευσταθεί.
Όπως έχει αναφερθεί στην δημοσίευση του Σεπτεμβρίου 2025, τίποτα δεν μπορεί να υλοποιηθεί και να σταθεροποιηθεί αν δεν υπάρχει η αντίστοιχη ενέργεια σε επαρκή ποσότητα που να το υποστηρίζει και να το τροφοδοτεί.
Εκείνοι που αποφασίζουν γι' αυτά στην ενέργεια των αδιάφορων και των παθητικών στηρίζονται.
Η δύναμη είναι πάντα σε εμάς, απλώς δεν το γνωρίζουμε.

Το "πάντρεμα" του Εγώ με το εμείς όταν συμβεί, θα είναι ένα τεράστιο άλμα για την εξέλιξη του ανθρώπινου είδους στον πλανήτη.
Θα είναι κάτι που δεν το έχουμε ξαναζήσει στους γνωστούς ιστορικούς χρόνους.

Ας ελπίσουμε ότι δεν θα χρειαστεί να ξαναζήσουμε την οδύνη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου για να γίνει αυτό το άλμα.
Εύκολα δεν θα είναι, είμαστε στην αρχή ακόμα.
Η ελπίδα βρίσκεται στο μήπως και η μάθηση και η πρόοδος γίνει σε ... ταχύρρυθμο τμήμα και δούμε το "φως το αληθινό" πιό σύντομα.

Η κοινή λογική δεν είναι και τόσο κοινή.
Βολταίρος

Κάθε πόλεμος είναι σύμπτωμα της αποτυχίας του ανθρώπου ως σκεπτόμενου ζώου.
Τζων Στάινμπεκ (Nobel 1962)

Η μεγαλύτερη τέχνη στον πόλεμο είναι να υποτάξεις τον εχθρό χωρίς μάχη.
Σουν Τζου

Και βεβαίως ο μοναδικός και αξεπέραστος Θουκυδίδης

Ο δε πόλεμος ... βίαιος διδάσκαλος

ΚΑΛΗ ΕΑΡΙΝΗ ΙΣΗΜΕΡΙΑ ΜΕ ΔΥΝΑΜΗ ΚΑΙ ΠΙΣΤΗ ΣΕ ΕΝΑ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΜΕΛΛΟΝ!!!

Σημείωση: η αναδημοσίευση επιτρέπεται μόνον αν είναι εμφανής η πηγή.

Δεν μπορείς να βρεις γαλήνη αποφεύγοντας την ζωή
Βιρτζίνια Γουλφ

Ίσως το φως να 'ναι μία τυραννία. Ποιός ξέρει τί καινούργια πράγματα θα δείξει
Κωνσταντίνος Καβάφης

Μεταβαίνουμε από το παγκόσμιο έτος 9 (2025) σε παγκόσμιο έτος 1 (2026). Ξεκινάμε νέο 9ετή κύκλο (2026 - 2034).
Έκλεισε για την ανθρωπότητα ένας 9ετης κύκλος (2017 - 2025).

Τί ζήσαμε όλα αυτά τα χρόνια;
Τί συνειδητοποιήσαμε και σε τί εξελιχθήκαμε;

Δεν ήταν εύκολος κύκλος αυτός.
Ήρθαμε αντιμέτωποι με πολλά απρόβλεπτα ή "απρόβλεπτα" γεγονότα που μας πίεσαν, μας εγκλώβισαν, μας αποπροσανατόλισαν, τάραξαν οποιαδήποτε αίσθηση σταθερότητας ή "μακαριότητας" και μας άφησαν ... ενεούς.

Ανεξάρτητα από την φαινομενικότητα, ποιό ήταν το μάθημα για τις ανθρώπινες ψυχές; Τί βγήκε μέσα από όλο αυτό;

Το πνευματικό "τεστ" ήταν το "τεστ της σύνθλιψης".
Η σύνθλιψη χρησιμοποιείται στην κυριολεκτική της σημασία ως μέθοδος για να πάρουμε ωφέλιμα προϊόντα από καρπούς (πχ ελιές, σταφύλια κλπ)
Στην μεταφορική της σημασία σημαίνει έντονη πίεση που οδηγεί σε εξουθένωση, φυσική ή ψυχολογική διάλυση.

Όμως από τους καρπούς παίρνουμε πολύτιμα προϊόντα.
Από την δική μας σύνθλιψη τί πήραμε;

• φάνηκε ο αληθινός μας εαυτός
  Σίγουρα στους άλλους και στους περισσότερους και σε εμάς τους ίδιους, αν είχαμε την εντιμότητα να το παραδεχτούμε
• φάνηκε αν αφήνουμε τον φόβο και την ανασφάλεια να μας κυριεύσει ή αν διατηρήσαμε την ψυχραιμία μας και την πίστη στον εαυτό μας για εύρεση λύσεων
• φάνηκε αν αφήσαμε την σκέψη μας να καθοδηγηθεί ή αν διατηρήσαμε την κριτική μας ικανότητα και ακολουθήσαμε τις δικές μας σκέψεις για λήψη αποφάσεων
• φάνηκε ποιός είναι ο αληθινός πυρήνας της ύπαρξής μας, αυτός που φαίνεται μόνον μέσα από μεγάλη ταλαιπωρία και πιέσεις

Η λίστα για το τί φάνηκε είναι πολύ μεγαλύτερη. Ας την συμπληρώσει ο καθένας σύμφωνα με τις δικές του εμπειρίες.

Το τί θα προκύψει στον νέο 9ετή κύκλο που ξεκινάμε το 2026, θα χτιστεί πάνω σε αυτό που βγήκε ως απόσταγμα στον καθένα μας ξεχωριστά και ως ανθρωπότητα γενικά από το 2017 έως το 2025.
Με βάση το "πόρισμα" αυτών των ετών θα βάλουμε θεμέλια για τον νέο κύκλο το 2026.

Το έτος 1 σημαίνει: νέα ξεκινήματα, νέα αρχή με αυτοπεποίθηση που δίνει ώθηση για επίτευξη στόχων, με κλειδί όμως την δράση και την κίνηση.
Το 2026 μας ανοίγει τον δρόμο για να δράσουμε και να υλοποιήσουμε, χρησιμοποιώντας την σοφία που αποκτήσαμε στον κύκλο που έκλεισε.
Δεν εννοούμε να είμαστε απερίσκεπτοι (αρνητικό 1), αλλά να μην το "λιβανίζουμε" πια μόνο με σκέψεις.

Το 1 θέλει δράση, και έργα ως αποτέλεσμα της δράσης μας.

Όσοι χρησιμοποιήσουν την σοφία που απέκτησαν μέσα από την διαχείριση δύσκολων καταστάσεων, είναι πιά έτοιμοι για τα μελλούμενα.
Όσοι έμειναν καθηλωμένοι μέσα στον φόβο και την σύγχυση, θα δυσκολευτούν να ακολουθήσουν την νέα ενέργεια.
Πάντα υπάρχει η δυνατότητα της αφύπνισης και αλλαγής τρόπου σκέψης για συντονισμό με το πνεύμα των καιρών, αλλά γίνεται με πιό ... ταραχώδη τρόπο, για τους αμαθείς από τις εμπειρίες.

Ο χρόνος είναι ο μεγαλύτερος καινοτόμος, όπως αναφέρει ο Βάκων
(ό,τι δεν αλλάζει η ανθρωπότητα με την βούλησή της, το αλλάζει ο χρόνος αναγκαστικά).

Οι ευχές για το νέο έτος είναι πάντα ευπρόσδεκτες σε όλους, αλλά δεν αρκούν για ορατό αποτέλεσμα.
Θα χτίσουμε με θεμέλιο λίθο το τί μάθαμε και τί κάναμε την 9ετία που κλείνει.

Το μέλλον στηρίζεται στην ωριμότητα που μας άφησε το παρελθόν.

Χάσαμε την αίσθηση του να ζεις πιό χαλαρά, πιό ξέγνοιαστα, πιό ανέμελα και ... παιγνιδιάρικα των τελευταίων δεκαετιών.

Χρειαζόταν να γίνει αυτό;

Ναι, διότι η ανεμελιά μας ήταν πιό ... παιδαριώδης, επιφανειακή και επίπλαστη. Φαινόταν όμορφο, αλλά δεν είχε και κάποια εσωτερική σοφία, γι αυτό χάθηκε.
Ήταν ωφέλιμη στον καιρό της, αλλά τώρα καλούμαστε να την ξαναβρούμε αναγεννημένοι μέσα από ταλαιπωρίες με πιό υπεύθυνο, πιό έντιμο, γνήσιο και σοφό τρόπο.

Τελικά

Το τέλος της χρονιάς δεν είναι ούτε ένα τέλος, ούτε μία αρχή, αλλά μία συνέχεια, με όλη την σοφία που η εμπειρία μπορεί να ενσταλάξει μέσα μας.
Hal Borland

...και επειδή οι εγκάρδιες ευχές έχουν την αξία τους, καλή χρονιά με δύναμη για δράση για το καλό όλων μας!

Σημείωση: η αναδημοσίευση επιτρέπεται μόνον αν είναι εμφανής η πηγή!

Έχω συνειδητοποιήσει ότι όλα μας τα προβλήματα προκύπτουν από την αποτυχία μας να χρησιμοποιούμε μία απλή και ξεκάθαρη γλώσσα.
Ζαν-Πωλ Σαρτρ

Οι κοινωνικές, οικονομικές, πολιτικές και παγκόσμιες συνθήκες ωθούν τους ανθρώπους, έστω και με σκληρό τρόπο, να ανακαλύψουν μέσα τους την αξία της απλότητας στην ζωή.
Δεν είναι αυτός ο συνειδητός στόχος τους, όμως η πρόοδος της ανθρωπότητας και η εξέλιξη της ανθρώπινης συνειδητότητας είναι ... υπεράνω των δικών τους θελήσεων.

Πολλές από τις τελευταίες δεκαετίες υπήρξε μία έξαρση στο να κάνουμε την ζωή πολύπλοκη με ό,τι περιττό μπορεί να υπάρξει επί της γης.
Μεγάλη έμφαση στο φαίνεσθαι με κάλυψη επίκτητων αναγκών που κολακεύουν μόνον το Εγώ των ανθρώπων μέσω της ψευδαίσθησης ότι θα γίνουν κάτι "ανώτερο" από τους άλλους.
Η πλειοψηφία βρίσκεται ακόμη εκεί.

Όμως ένα μικρότερο ποσοστό ανθρώπων αντιλαμβάνεται ότι αυτό είναι ανούσιο, δεν δίνει αληθινή χαρά στην ζωή και ότι η αληθινή χαρά είναι κάτι πιό βαθύ και πολύ πιό απλό. Αυτό επιδρά και στον τρόπο δράσης τους.
Αυτός ο νέος τρόπος αντίληψης θα εξαπλωθεί σε πολλούς μέσα στα χρόνια που έρχονται και θα οδηγηθούμε σε πιό αυθεντικές και κυρίως ουσιαστικές λύσεις των θεμάτων μας.
Αυτό είναι μονόδρομος, αλλιώς θα βουλιάξουμε τελείως. Κανείς δεν το θέλει αυτό, ούτε οι πιό επιφανειακοί άνθρωποι.

Πρακτικά

Θα γίνουμε πιό απλοί στην σκέψη (αυτό είναι το δυσκολότερο)

Το μεγαλύτερο ίσως θέμα της ανθρωπότητας είναι ότι οι άνθρωποι χάνονται μέσα σε δαιδαλώδεις σκέψεις με ασυνάρτητο τρόπο και υστερούν πολύ στο να ξεχωρίσουν το ουσιαστικό από το μη ουσιαστικό, το χρήσιμο από το περιττό, το σχετικό με το θέμα τους από το άσχετο, ποιά αντικειμενικά δεδομένα τους βοηθούν στην εύρεση λύσης και ποιά είναι θεωρίες του μυαλού τους, και ... ουκ έσται τέλος.

Αυτή είναι η "κατάρα" του σιδηρού γένους, στο οποίο ανήκουμε.

Οι άνθρωποι θα αναγκαστούν λόγω συνθηκών να καλλιεργήσουν το "ορθώς συλλογίζεσθαι", δηλαδή την απλότητα στον τρόπο σκέψης για εξαγωγή λογικών συμπερασμάτων, αλλιώς λύση δεν θα βρίσκουν.

* Το θέμα για την αλλαγή τρόπου σκέψης είναι πολύ εκτενέστερο και τεράστιας σημασίας. Εδώ γίνεται μία απλή αναφορά.

Θα γίνουμε πιό απλοί στα λόγια

Θα συνειδητοποιήσουμε ότι δεν χρειάζεται τόσο πολλά λόγια, τόσο πολλές εξηγήσεις, τόσο πολλή προσπάθεια να πείσουμε τους άλλους. Με πολύ λιγότερα αλλά πολύ πιό εύστοχα λόγια, μπορούμε να πετυχαίνουμε καλύτερα τον στόχο μας.

Είναι καιρός να μάθουμε στην πράξη το "μη εν πολλοίς ολίγα λέγε, αλλ' εν ολίγοις πολλά" του Πυθαγόρα.

Αν καταφέρουμε τα προηγούμενα, η εύρεση λύσεων σε όλες τις μορφές σχέσης θα γίνει πιό εύκολη, πιό απλή και η ζωή μας πιό ευχάριστη και ξέγνοιαστη.

Θα αντιληφθούμε ότι η εξωτερική μας εικόνα ως εμφάνιση και ως συμπεριφορά δεν χρειάζεται τόσο περίτεχνους τρόπους για να έχουμε καλό αποτέλεσμα.
Θα δούμε στην πράξη ότι η φυσικότητα και η αυθεντικότητα θα εκτιμώνται περισσότερο από το ψεύτικο και το επίπλαστο.

Η ψυχαγωγία μας θα εστιάζει περισσότερο στην αληθινή ευχαρίστηση της ψυχής και λιγότερο στο να κάνουμε πράγματα μόνο για να φανούμε στους άλλους, ενώ επί της ουσίας η ψυχή σέρνεται μέσα σε επιφανειακές και ανούσιες συναναστροφές.

Η αγορά υλικών αντικειμένων κάθε μορφής θα περιορίζεται μόνον σε ό,τι μας είναι ουσιαστικά χρήσιμο και ωφέλιμο και για πρακτικούς λόγους και για την ψυχική μας ανάταση.

Αυτά είναι ματιές στο μέλλον μας.
Δεν είναι ορατά σε όλους, η φαινομενικότητα είναι αλλιώς.
Ο δρόμος για να φτάσουμε εκεί είναι πολύπλοκος, επεδίωξα όμως ο τρόπος παρουσίασης να είναι ... απλός!

Θα φτάσουμε όμως όλοι στο ... σημείο να αντιληφθούμε ότι

οι απλές καθημερινές χαρές είναι το τελευταίο καταφύγιο των πολυσύνθετων ανθρώπων

όπως αναφέρει ο Όσκαρ Ουάιλντ.

Θα γίνει ορατό σε όλους ότι

Το Σύμπαν είναι τσιγκούνικο για όποιον αρνείται τον εαυτό του
Ταγκόρ

Όσοι έχουν την διορατικότητα να αντιλαμβάνονται προς τα πού πηγαίνουμε, θα είναι πιό εύκολα συντονισμένοι με την ενέργεια της νέας εποχής και θα έχουν πιό εύκολη ζωή, όπως αναφέρει και το ρητό του Καντ.

ΚΑΛΟ ΧΕΙΜΕΡΙΝΟ ΗΛΙΟΣΤΑΣΙΟ!!!

Σημείωση: η αναδημοσίευση επιτρέπεται μόνον αν είναι εμφανής η πηγή