Να ζει κανείς ή να μην ζει;

Πώς καταλαβαίνουμε στην πράξη αν πορευθήκαμε μέχρι τώρα καλά στην ζωή μας επί της ουσίας και όχι φαινομενικά;

Μακροζωία ή όχι;

Η φύση μας δανείζει ενέργεια (αιθέρας στα ελληνικά, chi στα κινέζικα, πράνα στα σανσκριτικά) για να μπορέσει η ψυχή μέσω του φυσικού σώματος να ζήσει την εμπειρία της γήινης ενσάρκωσης και να εξελιχθεί μέσα από αυτήν.
Αν ο τρόπος που διαχειριζόμαστε εμείς αυτήν την ενέργεια δεν χρησιμεύει σε κάτι, δεν "πιάνει τόπο", η φύση αποσύρει αυτήν την ενέργεια από εμάς και η ενσάρκωση τελειώνει. 
Η φύση δεν σπαταλάει ποτέ την ενέργειά της άσκοπα.

Προς αποφυγήν παρανοήσεων, να διευκρινίσουμε εδώ ότι η μακροζωία δίνεται από την φύση
α) όταν η διαχείριση της ενέργειας ζωτικότητάς μας είναι ωφέλιμη για εμάς και κατ' επέκταση για τους άλλους (γενικά εύκολο βίωμα ζωής)
β) όταν η ψυχή πρέπει να ξεχρεώσει αρκετά βαρύ αντιπεπονθός (κάρμα), οπότε δίνεται ... παράταση χρόνου για να επιτευχθεί αυτό (πολυ δύσκολο βίωμα ζωής εσωτερικά ή και εξωτερικά).

Άρα η αρχική ερώτηση είναι στην κυριολεξία ζήτημα ζωής ή θανάτου...

Πορευόμαστε καλά στην ζωή μας και βάζουμε σε γενικές γραμμές σωστές βάσεις για μακροζωία (εκτός κάποιων πολύ εξειδικευμένων περιπτώσεων) αν με το πέρασμα των ετών αλλάζει ο τρόπος που επεξεργαζόμαστε τις εμπειρίες και τα βιώματά μας και γίνεται ΠΙΟ ΕΥΚΟΛΟΣ, ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΣ και ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΣ για εμάς και τους γύρω μας.
Μπορεί οι δυσκολίες που ζούμε να είναι επί της ουσίας οι ίδιες με διαφορετικό "ένδυμα" κάθε φορά, αλλά εμείς, αξιοποιώντας ό,τι έχουμε μάθει στα χρόνια που ζήσαμε, καταφέρνουμε να τα κάνουμε όλα πιό απλά με λιγότερο πόνο, κόπο και ... δάκρυα.

  • τα δύσκολα παιδικά-εφηβικά βιώματά μας αναπαράγονται στην πορεία της ζωής μέσω άλλων γεγονότων και μας ταράζουν, μας αποσυντονίζουν, μας δημιουργουν σύγχυση και ενίοτε ... πανικό. Είμαστε ακόμα μέσα μας μικρά ανήμπορα παιδάκια ή τώρα έχουμε την οπτική γωνία του ενήλικα που βρισκει πιό εύκολα λύσεις;
    Φαίνεται εύκολο, αλλα στην πράξη δεν είναι
  • διαχειριζόμαστε τις προσωπικές, φιλικές, συγγενικές και επαγγελματικές μας σχέσεις με τον ίδιο τρόπο όπως παλαιότερα ή αποκτήσαμε μέσα από την εμπειρία των ετών ζωής μας γνώση αρκετή ώστε να πετυχαίνουμε το ζητούμενό μας πιό εύκολα και λιγότερο οδυνηρά για εμάς;
  • έχουμε καταφέρει μέσα από νέα οπτική γωνία διαχείρισης της ζωής μας να έχουμε ένα περίσσευμα χρόνου (έστω και λίγο) μέσα στην καθημερινότητα για να αισθανόμαστε και χαρά, ανεμελιά, ξεγνοιασιά, ζωντάνια και απόλαυση;

Η επίτευξη όλων αυτών είναι μία αργή και σταδιακή διαδικασία που γίνεται βήμα-βήμα σε κάθε χρόνο που ζούμε.
Η φύση δεν κάνει άλματα, αλλά αργά και σταθερά βήματα για να έχει διάρκεια το αποτέλεσμα.

Αν βλέπουμε αυτήν την πρόοδο στην ζωή μας (είναι κυρίως εσωτερική κατάσταση και μετά γίνεται αντιληπτή στους άλλους), τότε αξιοποιούμε την ενέργεια ζωτικότητας που μας δίνει η φύση δημιουργικά και θα συνεχίσει να μας την δίνει.

Αν όχι, τότε είναι ευκαιρία να αρχίσουμε την αλλαγή μας. Ποτέ δεν είναι αργά για κάτι τέτοιο.

* σε περίπτωση που η μακροζωία δίνεται για εξόφληση βαριών καρμικών υποχρεώσεων ο δρόμος είναι ίδιος, αλλά τα βιώματα είναι πολύ πιό δύσκολα

* οι άνθρωποι που φεύγουν από το γήινο πεδίο σε νεαρή ηλικία (βρεφική / παιδική / εφηβική κλπ) έχουν εκπληρώσει τον σκοπό της ενσάρκωσής τους σε χρονικό διάστημα που φαίνεται πολύ μικρό ή και άδικο στην δική μας οπτική γωνία.
Πάντα υπάρχει Θείο σχέδιο και Θείος σκοπός πίσω από κάθε τί, αλλά δεν μπορούμε να το αντιληφθούμε εμείς, διότι δεν γνωρίζουμε όλα τα δεδομένα (το συγκεκριμένο σημείο έχει ευρύτερη ανάλυση, που ξεφεύγει από τον σκοπό του παρόντος άρθρου).

Η απάντηση στο προαιώνιο ερώτημα "να ζει κανείς ή να μην ζει" είναι: ΝΑΙ, αλλά να είσαι παίκτης που καταλαβαίνει και εφαρμόζει τους κανόνες (που προαναφέραμε).

ΖΩΗ = άλλο βίωμα της ίδιας εμπειρίας

Ένα "παιχνίδι" είναι. Μπορούμε να το καταφέρουμε, διότι εξαρτάται αποκλειστικά από εμάς πώς θα το παίξουμε.

ΚΑΛΗ ΦΘΙΝΟΠΩΡΙΝΗ ΙΣΗΜΕΡΙΑ!!!

Σημείωση: η αναδημοσίευση επιτρέπεται μόνον αν είναι εμφανής η πηγή

  • Εμφανίσεις: 267

Σοφά λόγια...

Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Πυθαγόρας
Να κάνεις αυτά που νομίζεις σωστά, έστω κι αν κανάντας αυτά πρόκειται να σε κακολογήσουν, γιατί ο όχλος είναι κακός κριτής κάθε καλού πράγματος
Πυθαγόρας