Τα "δεσμά" της ανάγκης για συνεχή αποδοχή!

Στην εποχή μας η πλειοψηφία των ανθρώπων είναι εθισμένη στο να λαμβάνει συνέχεια αποδοχή ("Like") και καλά σχόλια από τους γύρω τους, αλλιώς ... πληγώνονται ή νιώθουν ανασφαλείς.
Αυτό όμως είναι ύψιστο τεστ για το εγώ μας και δείχνει πώς πορευόμαστε στο σύνολο της ζωής μας.

Ο έπαινος και η επίκριση είναι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος. Το πώς συμπεριφερόμαστε αν είμαστε αποδέκτες και των δύο αυτών καταστάσεων δείχνει αν κινούμαστε στην ζωή με τον κατώτερο εαυτό ή με την ανώτερη και πιό εξυψωμένη εκδοχή μας.

Α) Έπαινος - εξωτερική επιβράβευση

Δεν έχουμε ποτέ ως κίνητρο και δεν θέτουμε ποτέ ως στόχο την εξωτερική επιβράβευση.

Αν το κάναμε, θα ήμασταν σε διαρκή ανταγωνισμό και φόβο μήπως κάποιος μας ξεπεράσει και θα βουλιάζαμε σε μία διαρκή αγωνία που εμποδίζει την αληθινή δημιουργικότητα.
Έτσι η αληθινή επιτυχία δεν θα έρθει ποτέ ή αν έρθει θα κρατήσει λίγο, διότι η χαρά μας εξαρτάται από εξωγενείς παράγοντες.

Η επιτυχία έρχεται σταθερά και με διάρκεια αν:

1. Έχουμε φροντίσει να αποκτήσουμε αντικειμενικά και αληθινά τις ικανότητες που χρειάζονται για την επίτευξη του στόχου
2. Μετά χρειάζεται να κάνουμε κινήσεις για να χτίσουμε και να καλλιεργήσουμε την φήμη μας (την προς τα έξω εικόνα μας) χωρίς έπαρση, αλαζονεία και δολοπλοκίες, αλλά δεν περιμένουμε ότι θα έρθουν όλα έτοιμα μόνον επειδή είμαστε καλοί σε κάτι (το "ταπεινό χαμομηλάκι" συνήθως το πατάνε)
3. Το να έχουμε το επιθυμητό αποτέλεσμα είναι φυσική συνεπαγωγή των δύο προηγουμένων βημάτων.
   Τότε θα υπάρξει και η εξωτερική επιβράβευση, αλλά ήρθε από μόνη της ως φυσική συνέπεια.

Αν η επιβράβευση τελικά έρθει από μόνη της, τότε αξιολογούμε αντικειμενικά αν την αξίζουμε πραγματικά ή όχι

• Αν την αξίζουμε πραγματικά, τότε την δεχόμαστε ως αναγνώριση για να κλείσει ένας προστατευτικός κύκλος γύρω μας, για να μην μας θεωρούν δεδομένους ή εύκολα εκμεταλλεύσιμους, αλλά μέχρι εκεί και μόνον γι αυτόν τον λόγο.
  Όχι για να καβαλήσουμε καλάμι, ούτε για να πάρουν τα μυαλά μας αέρα, διότι μετά θα μας περιμένουν απογοητεύσεις (είναι ικανοποίηση του εγώ μόνον).
  

  Όλα είναι εφήμερα, και αυτός που επαινεί και ο επαινούμενος και αυτός που μνημονεύει και ο μνημονευόμενος
  Μάρκος Αυρήλιος

• Αν δεν την αξίζουμε, τότε είναι κολακεία και σκοπιμότητα και πρέπει να είμαστε πολύ επιφυλακτικοί, διότι παρακάτω μας περιμένει ... πίκρα και δυσκολίες.
  

  Να φοβάσαι τον άνθρωπο που σε κολακεύει για αρετές που δεν έχεις, διότι είναι ικανός να σε κακολογεί και για ελαττώματα που δεν έχεις
  Ανατολίτικη παροιμία

ΠΡΟΣΟΧΗ!

Είτε τον αξίζουμε τον έπαινο είτε όχι, είμαστε πάντα επιφυλακτικοί στα υπερβολικά καλά λόγια.
Η υπερβολή κρύβει πάντα και την αντίθετη κατάσταση.
Ο άνθρωπος που σε υμνεί σήμερα, αύριο, αν αλλάξουν οι συνθήκες, θα σε βρίζει.

Αυτός που ξέρει να σε κολακεύει, ξέρει επίσης και να σε συκοφαντεί..
Ναπολέων

Ο δρόμος από το "Ωσαννά" στο "άρον άρον σταύρωσον" είναι μικρός.

Β) Επίπληξη - κατάκριση - νουθεσία

Αυτό είναι ένα αρκετά πιό δύσκολο "τεστ" για το εγώ μας.
Πάλι πρέπει να κάνουμε αντικειμενική αξιολόγηση κρατώντας ουδέτερη στάση.

• Αν η επίπληξη είναι δίκαιη και το άτομο που μας επιπλήττει δεν κάνει προσωπική προσβολή στον αυτοσεβασμό μας, αλλά απλώς επιπλήττει κάποια πράξη μας, τότε την θεωρούμε μία πολύ σημαντική ευκαιρία και δυνατότητα να βελτιώσουμε κάτι και κατά βάθος ο επιπλήττων νοιάζεται πολύ περισσότερο για εμάς από οποιονδήποτε κόλακα.
  

  Μην θεωρείς λιγότερο σημαντική την νουθεσία από τον έπαινο
  Αριστοτέλης

• Αν η επίπληξη είναι άδικη ή ο επιπλήττων χρησιμοποιεί προσβλητικούς χαρακτηρισμούς για εμάς, δηλαδή μιλάει με εμπάθεια, τότε έχουμε ένα φαινομενικά δυσάρεστο γεγονός.
  Αν το δούμε όμως ως δυνατότητα για να εξασκηθούμε στην διαχείριση καταστάσεων του γήινου πεδίου και ως τεστ για να καταλάβουμε αν παρασυρόμαστε από το εγώ μας και επιτρέπουμε στον καθένα να μας ισοπεδώνει ψυχολογικά, ή αν διατηρούμε την αυτοκυριαρχία μας ανεπηρέαστη από τα λόγια των ... πολλών, τότε μετατρέπουμε το δυσάρεστο γεγονός σε ψυχική ανθεκτικότητα. Αυτή είναι η σπουδαιότερη ικανότητα επιβίωσης στην πορεία της ζωής.

Στην περίπτωση τέτοιων επιπλήξεων λέμε απλώς "άποψή σου" και εστιάζουμε την προσοχή μας να μην διεγερθούν αρνητικά συναισθήματα που θα μας ισοπεδώσουν.
Αν μας ισοπεδώσουν, τότε εμείς έχουμε μεγάλο θέμα με το εγώ μας και σίγουρα χρειάζεται κάποια φροντίδα στο νευρικό μας σύστημα.

Τελικά, και στον έπαινο και στην κατάκριση μένουμε αντικειμενικά ουδέτεροι, αξιολογούμε την κατάσταση, πράττουμε ανάλογα και βεβαίως εμείς είμαστε οι κερδισμένοι πάντα στο τέλος!

Μην τριγυρνάς λέγοντας ότι η ζωή σου οφείλει. Δεν σου οφείλει τίποτα. Ήταν εδώ πριν από εσένα
Μαρκ Τουέιν

Καλύτερα να ακούς τις επικρίσεις των σοφών παρά τους ύμνους του ανόητου
Λεονάρντο ντα Βίντσι

Να εκφέρεις κρίση με προσοχή ακόμα και αν η υπόθεση είναι καλή.
Γιατί είναι εύκολο να πληγώσεις τους ανθρώπους, αλλά σχεδόν αδύνατο να τους διορθώσεις
Σοπενχάουερ

Καλό θερινό ηλιοστάσιο!!!

Σημείωση: η αναδημοσίευση επιτρέπεται μόνον αν είναι εμφανής η πηγή