Σάββατο, 31 10, 2020

Κι ομως η ανεμελια ειναι η λυση!

Ο ατελειωτος αγωνας και η εναγωνια προσπαθεια να "σπρωξουν" οι ανθρωποι τις καταστασεις (ή και αλλους ανθρωπους) για να κατευθυνθουν προς τα εκει που θελουν, αποτελει πηγη δεινων για τις ζωες πολλων.

Αυτο που λειπει απο πολλους ανθρωπους, ειδικα στην σημερινη εποχη, ειναι η σωστη χρηση της ... ανεμελιας!
Ανεμελια ΔΕΝ 
σημαινει οτι αφηνω τα πραγματα να κυλησουν εντελως απο μονα τους χωρις σχεδιο, προγραμματισμο και στοχο.
Μια τετοια σταση θα ηταν καταστρεπτικη ισως για πολλους, διοτι η δημιουργια και η υλοποιηση στοχων χρειαζεται "χτισιμο" βημα- βημα με αξιοποιηση καταλληλων ικανοτητων, αποφυγη διεγερσης αδυναμιων, επαγρυπνηση και εξωτερικευση του καλυτερου μερους του Εαυτου μας.


Αν ειμαστε αδρανεις και παθητικοι στην ζωη μας, τοτε το πιο πιθανο ειναι η ζωη μας να κατευθυνθει προς τα εκει που θελουν αλλοι ανθρωποι του στενου ή του ευρυτερου περιβαλλοντος μας και αυτο μας κανει ΘΕΑΤΕΣ στην ΔΙΚΗ ΜΑΣ ζωη και σιγουρα ... χαμενους.
Ο ανθρωπος γεννιεται για να ζησει την ζωη ΤΟΥ και ΟΧΙ την ζωη που θα ηθελαν αλλοι γι΄αυτον.
 Η Πυθαγορεια Αριθμολογια και οι Συμπαντικοι Νομοι ειναι απολυτως σαφεις σε αυτο :
οταν η ψυχη ξεφευγει απο το δικο της σχεδιο, η σιγουρη επιπτωση ειναι δυσαρμονιες και ασθενειες.

Ομως ο υγιης ελεγχος των πραγματων και της ζωης μας σταματαει εκει.
Το να πιεζουμε υπερβολικα τις καταστασεις να γινουν οπως θελουμε εμεις και να γεμιζουμε αγχος, δυσκολευει πολυ την ζωη μας και "τρωμε" την καρδια μας.
Απο ενα σημειο και μετα χρειαζεται η ανεμελια και η ξεγνοιασια και ενα ... αφημα στην ροη της ιδιας της ζωης και των Θειων Νομων του Συμπαντος (ειναι σιγουρα πιο σοφα απο εμας).

Σωστη χρηση της ανεμελιας σημαινει οτι κανω το καλυτερο που μπορω (το μεγιστο δυνατο) για να ειμαι δημιουργος και χτιστης της ζωης μου και μετα το αφηνω.
Εστιαζω την προσοχη μου στο πως θα απολαμβανω ανεμελα, ξεγνοιαστα και χαρουμενα την καθε στιγμη της καθε ημερας.
Αυτη η σταση θα φερει πολυ καλυτερα αποτελεσματα σε ο,τι επιδιωκω και στην ζωη μου συνολικα απο το να στεναχωριεμαι και να πιεζω το "ποταμι" να κυλησει οπωσδηποτε προς τα εκει που θελω εγω.

Κανουμε το καλυτερο που μπορουμε σε καθε τι και απο εκει και περα ειμαστε ξεγνοιαστοι, ελευθεροι απο εσωτερικες πιεσεις και ... ωραιοι.
Αυτη ειναι μια πολυ Συμπαντικη σταση ζωης και εντελως απαραιτητη στους συγχρονους καιρους.
Ειναι η φωτιση που μας μεταφερει και ζητει απο εμας να υλοποιησουμε το θερινο ηλιοστασιο της ιδιατερης χρονιας που ζουμε.

Ειναι απλο, αλλα οχι ευκολο, διοτι η πλειοψηφια των ανθρωπινων ψυχων εχει διαφορετικο τροπο αντιληψης και διαχειρισης της ζωης.

ΚΑΛΟ ΜΑΣ ΗΛΙΟΣΤΑΣΙΟ!

Σημειωση : η αναδημοσιευση επιτρεπεται μονο αν ειναι εμφανης η πηγη.

Share
A- A A+
Powered by Friktoria